مراقبت تغذیهای از اسبهای مسن
نیازهای تغذیهای اسب با افزایش سن تغییر میکند؛ چگونه جیره را متناسبسازی کنیم؟
اول دندانها را بررسی کنید
شایعترین دلیل کاهش وزن در اسب مسن، مشکل دندانی است نه کیفیت جیره. دندانهای ساییده یا از دست رفته جویدن علوفه بلند را دشوار میکنند.
نشانههایی مثل ریختن غذا از دهان، گلولههای علوفه نیمجویده و دانههای کامل در مدفوع هشدار دندانیاند. معاینه منظم دندان باید پیش از هر تغییر جیره انجام شود.
فرم خوراک را متناسب کنید
وقتی جویدن دشوار شده، علوفه خیسانده، تفاله چغندر خیسشده یا خوراکهای مخصوص اسب مسن میتوانند فیبر لازم را در فرم قابل مصرف تأمین کنند.
هدف، حذف فیبر نیست بلکه رساندن همان فیبر در شکلی است که اسب بتواند بخورد و هضم کند.
جذب و کیفیت مواد مغذی
با افزایش سن، کارایی جذب برخی مواد مغذی کاهش مییابد؛ بنابراین کیفیت پروتئین و تعادل مواد معدنی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
پایش منظم وزن و وضعیت بدنی مهم است. در اسب مسن با پوشش موی بلند، کاهش وزن ممکن است تا مدتها دیده نشود؛ لمس دندهها دقیقتر از نگاه کردن است.
حرکت و پایش سلامت
حرکت سبک و منظم معمولاً برای مفاصل اسب مسن بهتر از استراحت کامل است. حمایت مفصلی اغلب بخشی از برنامه این اسبها میشود.
برخی بیماریهای مرتبط با سن میتوانند بر وزن، پوشش مو و تحمل کربوهیدرات اثر بگذارند. تغییر ناگهانی در وضعیت اسب مسن باید توسط دامپزشک بررسی شود، نه صرفاً با تغییر جیره پاسخ داده شود.